Αδυνατώ να σκεφτώ πολιτικά τον Πολάκη και το σύστημα σημασιών που τον πλαισιώνει και τον αναδημιουργεί κάθε φορά ως homo politicus μιας ορισμένης «πολιτικής πιάτσας», ως σκέτη πραγματικότητα – δεξιά ή αριστερή. Μπορώ να το κάνω αλλά πιστεύω ότι δεν έχει και πολύ νόημα, παρά μόνο ως απόπειρα πολιτικής ηθογραφίας.

Δεν αναφέρομαι εδώ σε έναν άνθρωπο αλλά σε μια σκηνή, σε μια συνολική πολιτική αισθητική (που δεν έχει σχέση με ζητήματα γούστου αλλά με ουσιώδη κριτήρια της πολιτικής).

Ορίζω αυτή την πολιτική αισθητική ως τον τρόπο με τον οποίο διαιωνίζεται αυτό που έπρεπε να έχει φύγει, να έχει ξεπεραστεί πολιτικά. Είναι το σημείο συνάντησης του ριζοσπαστισμού με την ελληνική κρατική μηχανή και τα αυτοσυντηρητικά της αντανακλαστικά. Αυτή η συνάντηση μπορεί να διαρκέσει πολύ ή όχι.

Το σύστημα σημασιών »Πολάκης» έχει μέλλον. Είναι μια από τις παιδαγωγικές της Μεταπολίτευσης, στον αντίποδα των θετικών της σημασιών.

(Σχόλιο του καθηγητή ΑΠΘ Νικόλα Σεβαστάκη, στο προσωπικό του προφίλ στο Facebook)

Σχόλια