Στην Ελλάδα η στάθμη του αυτονόητου

χαμηλώνει στο βάρος κάθε μέρας.

Θ. Ρακόπουλος, Ορυκτό δάσος

 

Έχει πολύ ενδιαφέρον ο (όχι πάντοτε ευπρεπής) τρόπος που αντιμετώπισαν την πρόταση για ΣΟΔΗΑ οι πρωτοπόροι μαχητές των 58 και της ΕΛΙΑΣ, οι κρυφοί υπερασπιστές του Σημιτισμού και του Βενιζελοκυβερνητισμού.

Αυτοί που εδώ και ένα χρόνο κόπτονται αρθρογραφώντας και κατηγορώντας κάθε αντίθετη φωνή ως προς την ανάγκη συσπείρωσης της «ΚεντροΑριστεράς» μόλις είδαν μια πρόταση που ξέφευγε από το ελεγχόμενο «καπέλωμά» τους άρχισαν τα αστειάκια και τους υπαινιγμούς ή τον πόλεμο των προθέσεων. Ουδείς δε αναφέρεται στο πολιτικό σκεπτικό της πρότασης ή έστω στην ουσία της.

Δεν σκοπεύω να ακολουθήσω τη γνωστή τακτική του «αλληλοκαρφώματος».

Αναρωτιέμαι όμως: Γιατί οι ΚεντροΔεξιοί θέλουν να χαρακτηρίζονται ΚεντροΑριστεροί και να προβάλλονται ως τέτοιοι; Δεν τους αρκεί το ουδέτερο «Μεταρρυθμιστές» ή Τεχνοκράτες ή οι προσφιλείς σ’ αυτούς ιδιότητες Παντογνώστες ή Κήνσορες.

Υ. Γ.: Εγώ παραμένω βουλευτής και μέλος της ΔΗΜΑΡ. Το δικό τους ταξίδι άγονων γραμμών πού και πότε ακριβώς τελειώνει;

Καθηγητής Γιάννης Πανούσης

Βουλευτής ΔΗΜΑΡ

Σχόλια