Σε αυτές τις εκλογές θα στηρίξω με όλες μου τις δυνάμεις ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ (Δημοκρατική Συμπαράταξη) διότι ο χώρος της ευρύτερης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης είναι αυτός που με τα λάθη και τις αδυναμίες του δεν επένδυσε στο μίσος, στο λαϊκισμό, στην υποσχεσιολογία. Ήταν σταθερά φιλοευρωπαϊκός και συγκριτικά με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και μεταρρυθμιστικός (βέβαια έχουμε δρόμο μπροστά μας).

Σε αυτήν την εκλογική μάχη λυπάμαι που δεν είναι μαζί μας το Κίνημα – δεν με ενδιαφέρει να αποδώσω ευθύνες για αυτό. Θα ήθελα όλοι μαζί να προχωρήσουμε.
Θα ρωτήσει κανείς δεν έχουν διαφορές τα 3 κόμματα;

Ελάχιστες και σεβαστές μα έχουν περισσότερα κοινά.

Σε κάθε περίπτωση πολύ λιγότερες από πολιτικούς χώρους και ενιαία κόμματα που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν.

Επίσης όταν ισχυριζόμαστε πως η έξοδος από την κρίση περνά μέσα από ευρύτερες συνεργασίες ακόμη και πολιτικά αντίπαλων χώρων, είναι χρέος και στοιχειώδης αξιοπιστία η συνεργασία των όμορων πολιτικών δυνάμεων.

Σοσιαλδημοκρατία, ανανεωτική αριστερά και προοδευτικό κέντρο μπορούν να δώσουν το σύνθημα μιας αντίστροφης πορείας. Μιας πορείας συνεργασιών, σύνθεσης, υπέρβασης της πολυδιάσπασης και του κατακερματισμού.

Τέλος, στη ζωή οφείλουμε να παίρνουμε θέση στα πραγματικά διλήμματα, στις υπάρχουσες καταστάσεις και συσχετισμούς. Οφείλουμε να ιεραρχούμε, να βάζουμε προτεραιότητες και να μην εγκλωβιζόμαστε σε στατικές και παρελθοντικές προσεγγίσεις.

Αυτά μέχρι εδώ. Από σήμερα 1/9 παύουμε τις αυτοαναφορικές παρεμβάσεις και βγαίνουμε δυνατά με τις προτάσεις μας για σειρά ζητημάτων.

Ένα από αυτά είναι το διαγενεακό ζήτημα που οφείλουμε να το βάλουμε ψηλά στην ατζέντα. Να μην αφήσουμε τις νέες γενιές πολιτικούς ομήρους ενός άκαρπου δήθεν ριζοσπαστισμού που τις έχει ξεγραμμένες, ούτε όμως και λεία ακραίων ιδεολογιών και αντιδημοκρατικών μορφωμάτων.

Σχόλια