Κι εσύ

ένας ανέστιος ιστορικός

που οι παλιές ερμηνείες κι οι προφητείες σου έπεσαν έξω.

Αντ. Μακρυδημήτρης, Τοπιογραφία

 

Τα συνέδρια τις περισσότερες φορές συνιστούν αρχηγικό πρόσχημα, κομματικό άλλοθι, ιδεολογική αμηχανία, στελεχιακή αριθμολαγνεία. Ιδίως σε περιόδους κρίσης ενός κόμματος το συνέδριο περισσότερο επιβραβεύει την αδράνεια παρά τολμάει το επικίνδυνο άλμα.

Τα συνέδρια παγιώνουν το χθες. Σπάνια ανοίγονται στο αύριο. Τα συνέδρια της Αριστεράς συνήθως «θάβουν» τους ιδεολογικούς τους νεκρούς (συχνά και τους εσωτερικούς τους αντιπάλους).

Στο όνομα της Δημοκρατίας μετράνε «κουκιά» και στο όνομα της Καθαρότητας μετράνε «προδότες». Τα «συνέδρια» δικάζουν, διχάζουν και ουδέποτε συν-ενώνουν πραγματικά (και όχι απλώς διακηρυκτικά).

Η ΔΗΜΑΡ προχωράει σε ένα εσωστρεφές συνέδριο μετα-ήττας, όχι για να αναδείξει και να καταλογίσει ευθύνες, αλλά για να τις κρύψει μέσα από άγονες ψηφοφορίες και εύθραυστες συμμαχίες. Το εκλογικό 1% ούτε τεμαχίζεται, ούτε διανέμεται, ούτε αντέχει πλειοψηφίες και μειοψηφίες. Και κυρίως δεν μπορεί να αντέξει – για μια ακόμα φορά – υποκριτικές κορώνες ενότητας από τους διπρόσωπους, αρχηγικές κολακείες από τους Βρούτους και ιδεολογικά μπλα-μπλα-μπλα από τους παληομοδίτες που τρέφονται με τις ήττες.

Το συνέδριο της ΔΗΜΑΡ ή θάναι συνέδριο επανίδρυσης, ανοικτό και πολιτικά ξεκάθαρο (κι όχι τα γνωστά ισορροπιστικά λόγω εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας ή άλλα τεχνάσματα) ή θα καταγραφεί ως μια ακόμα «αριστερή φάρσα» στο όνομα της «δημοκρατικής ισόβιας εξουσίας» μιας ομάδας ανθρώπων, το σχέδιο των οποίων υπηρετούμε επί τρία χρόνια χωρίς να το γνωρίζουμε.

 

Καθηγητής Γιάννης Πανούσης

Βουλευτής ΔΗΜΑΡ

Σχόλια