Η Μαρία Γιαννακάκη, μέλος ης ΕΕ της ΔΗΜΑΡ και υποψήφια πρόεδρος του κόμματος,  μίλησε στον ιστότοπο  news4all.gr και τον δημοσιογράφο  Νίκο Μποζιονέλο για την υποψηφιότητά της, για τους στόχους της αν εκλεγεί, αλλά και για τα λάθη που έγιναν στη ΔΗΜΑΡ. Η κ. Γιαννακάκη αναφέρεται επίσης στο μεταναστευτικό αλλά και στις επιλογές της σημερινής κυβέρνησης.

Αναλυτικά η συνέντευξη της Μαρίας Γιαννακάκη

_______________

Εν’ όψει του συνεδρίου της ΔΗΜΑΡ και της υποψηφιότητάς σας για την ηγεσία του κόμματος, πώς σκοπεύετε να επαναπροσδιορίσετε το πολιτικό της στίγμα;

Καταρχάς με οργανωτική ανασυγκρότηση του κόμματος, ώστε να επιτευχθεί άμεσο άνοιγμα προς τον κόσμο και να ξεφύγουμε από την εσωστρέφεια. Πρέπει να κάνουμε σαφές, ξεκάθαρο, για ποιο πολιτικό σχέδιο δουλεύουμε. Το οποίο για μένα δεν είναι άλλο από τη συνεργασία των αριστερών δυνάμεων, των δυνάμεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της πολιτικής οικολογίας και άλλων προοδευτικών ευρωπαϊκών δυνάμεων, με στόχο μια μακρόπνοη προοδευτική, αριστερή διακυβέρνηση. Θα εργαστώ ώστε να αναδείξουμε στην κοινωνία πως είμαστε η Αριστερά του 21ου αιώνα, χωρίς ιδεοληψίες και κρατικίστικες τάσεις άλλων εποχών, υπέρμαχοι προοδευτικών μεταρρυθμίσεων, με αταλάντευτο ευρωπαϊκό προσανατολισμό.

Τι πιστεύετε ότι πήγε λάθος στους χειρισμούς του κυρίου Κουβέλη αλλά και των υποψηφίων της ΔΗΜΑΡ στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 και στέρησε την εκπροσώπηση του κόμματος στην ελληνική Βουλή;

Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, η εκλογική εξαΰλωση της ΔΗΜΑΡ δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία στις εκλογές του Ιανουαρίου. Στερούμασταν ενός σαφούς πολιτικού στίγματος, δώσαμε την εντύπωση πως προσπαθούμε να ισορροπήσουμε σε δύο βάρκες, κοιτάζοντας και δεξιά και αριστερά. Ταλανιστήκαμε από ετεροπροσδιορισμούς και εσωκομματική ιδεολογική ανομοιογένεια και μοιραία ήλθε η εκλογική απίσχνανση. Όλοι στο κόμμα φέρουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν γι΄ αυτήν την απίσχνανση, ο Πρόεδρος, η ηγετική ομάδα, τα μέλη της πρώην κοινοβουλευτικής ομάδας, μέρος της οποίας ήμουν κι εγώ και φυσικά ο οποιοσδήποτε μπορεί να ανατρέξει στις απόψεις και την κριτική που ανέπτυξε ο καθένας από εμάς στα συλλογικά μας όργανα, σε όλη την πορεία μας μέχρι σήμερα.

Με βάση την εμπειρία σας στο Στρασβούργο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε θέματα Τύπου και Επικοινωνίας κατά την πενταετία 2004-2009, καθώς και τους μέχρι σήμερα χειρισμούς του ηγέτη του κόμματος σε θέματα επικοινωνίας, θεωρείτε ότι έγιναν λάθη στον τομέα αυτό που σας κόστισαν σε ψηφοφόρους;

Αναφορικά με το αμιγώς επικοινωνιακό κομμάτι, είναι σαφές πως η εσωκομματική ιδεολογική ανομοιογένεια μας στοίχισε πολύ ακριβά. Ήταν χαρακτηριστικό πως τότε στελέχη και βουλευτές μας προχωρούσαν ανοιχτά σε δηλώσεις στα ΜΜΕ, των οποίων το περιεχόμενο δε συνέπιπτε με τις θέσεις της Δημοκρατικής Αριστεράς, και βλέπουμε πλέον ότι οι ίδιοι άνθρωποι βρίσκονται σε άλλους πολιτικούς χώρους, που δεν έχουν και καμία σχέση με την Αριστερά. Αυτό πρέπει να αποτελέσει τροφή για σκέψη για μας εφεξής. Το κυριότερό μας επικοινωνιακό σφάλμα όμως ήταν πως, ειδικά κατά την παραμονή μας στη συγκυβέρνηση, ενώ αποτρέψαμε επώδυνα μέτρα και συμβάλαμε με προοδευτικές και ρεαλιστικές προτάσεις, αναλαμβάνοντας ανάλογες πρωτοβουλίες παρά τη μικρή εκλογική μας επιρροή, αυτές δεν τις κάναμε γνωστές στον κόσμο. Ο πολίτης έμεινε με την εικόνα πως η ΔΗΜΑΡ αποχώρησε από τη συγκυβέρνηση λόγω του «μαύρου» στην ΕΡΤ, ενώ αυτό παρότι μέγιστο πλήγμα από μόνο του στην έννοια της δημοκρατίας στην ενημέρωση, ήταν στην πραγματικότητα η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Έχω πει ουκ ολίγες φορές δημόσια, πως έπρεπε να είχαμε αποχωρήσει, όταν ελέω Μπαλτάκου και άλλων, και για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση, νομοσχέδιο υπουργού -του κ. Ρουπακιώτη και αναφέρομαι φυσικά στο αντιρατσιστικό-, δεν έγινε δεκτό. Αυτό, μαζί με πολλές ανάλογες περιπτώσεις κατά τις οποίες πρωτοβουλίες και διαφωνίες μας δε γίνονταν δεκτές, δεν το κάναμε γνωστό στον κόσμο, που αφέθηκε να πιστεύει και δικαιολογημένα, πως η προοδευτική συμβολή μας, υπό αντικειμενικά πολύ δύσκολες συνθήκες αναλογικά με την επιρροή μας, απλά δεν υπήρχε.

Στην ιδρυτική διακήρυξη της Δημοκρατικής Αριστεράς αναφέρεται –μεταξύ άλλων- η επιδίωξη ένταξης των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων στη στρατηγική του δημοκρατικού δρόμου προς το σοσιαλισμό και η αντιπαλότητα στο νεοφιλελευθερισμό. Βοηθήστε μας να το κατανοήσουμε καλύτερα.

Είναι απαραίτητη η καθοριστική συμμετοχή και συμβολή των κοινωνικών κινημάτων και πρωτοβουλιών, με σαφείς τις αναφορές τους στο πολιτικό σκηνικό, στη διαδικασία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Ειδικά στην εποχή της κρίσης που βιώνουμε, με ουσιαστική, συγκροτημένη και όχι διάσπαρτη και κατατμημένη παρουσία, να συμβάλλουν όλες οι προοδευτικές κοινωνικές δυνάμεις προς μια δικαιότερη αντιπροσώπευση, μέσω της συστράτευσης όλων των προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων και την πραγματική αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Ενός συστήματος που θα ξεφεύγει από ιδεοληψίες, αλλά παράλληλα θα τάσσεται απέναντι και ανάχωμα στον άκρατο νεοφιλελευθερισμό και της εξωθεσμικής γιγάντωσης των χρηματοπιστωτικών αγορών και στον τυπικό ορθολογισμό που κοιτά την ευημερία των αριθμών και όχι των ανθρώπων. Το κομμάτι αυτό της ιδρυτικής διακήρυξης της Δημοκρατικής Αριστεράς στην Ελλάδα της ανθρωπιστικής κρίσης, είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Η αντίδραση με ιδεολογικούς και πολιτικούς όρους στην προϊούσα απαξίωση θεσμών και κανόνων της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας είναι επιβεβλημένη και πρέπει να αποτελέσει τον κύριο στόχο της νέας Αριστεράς του 21ου αιώνα. Χρειάζεται η νέα Αριστερά να αγωνισθεί για τη δημιουργία ενός ισχυρού ιδεολογικού και πολιτικού ρεύματος ενίσχυσης των αντιπροσωπευτικών θεσμών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Μιας και έχετε ασχοληθεί ενεργά με θέματα μετανάστευσης, προσφύγων και μειονοτήτων, ποια η θέση σας, βλέποντας τη μαζική εισροή στη χώρα μας προσφύγων από ασιατικές και αφρικανικές χώρες;

Παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια μια σφοδρή γεωπολιτική αναταραχή στις εν λόγω περιοχές, η οποία μοιραία έχει οδηγήσει ανθρώπους σε μαζική μετακίνηση, κάτω από πολύ άσχημες, απάνθρωπες συνθήκες, που έχουν καταστήσει τη Μεσόγειο πραγματικό νεκροταφείο ανθρώπινων ψυχών. Οφείλουμε να είμαστε ταχείς και τυπικοί στην παροχή ασύλου προς τους ανθρώπους που, με βάση Διεθνείς Συνθήκες, το δικαιούνται. Έχουμε κάνει σε αυτό το ζήτημα πρόοδο, όμως οι αιτήσεις ασύλου πρέπει να εξετάζονται ακόμη ταχύτερα και αυτό να αποδίδεται γρηγορότερα και σε μεγαλύτερους αριθμούς, αν δε θέλουμε να είμαστε κράτος – παρίας της διεθνούς κοινότητας και καταπατητής κατοχυρωμένων και θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η μεταναστευτική πολιτική φυσικά απαιτεί γενικότερη αλλαγή σε ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο, με ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα. Είναι απαραίτητη η αναθεώρηση της Συνθήκης «Δουβλίνο ΙΙ», με αναλογικότερη κατανομή των προσφύγων ανά τις χώρες της ΕΕ και παροχή ουσιαστικής αρωγής προς τις χώρες εισόδου, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Πόσο σημαντικός πιστεύετε ότι είναι ή θα μπορούσε να γίνει ο ρόλος της Δημοκρατικής Αριστεράς στην υφιστάμενη πολιτική και κοινωνική κατάσταση;

Η Δημοκρατική Αριστερά και οι ιδέες της ανανεωτικής Αριστεράς που ιστορικά μεταφέρει είναι χρήσιμες όσο ποτέ στην ελληνική κοινωνία. Εμείς θεωρούμε πως αξίζει να συνεχίσουμε και να εργαστούμε στην κατεύθυνση της έκφρασης των δυνάμεων της ανανεωτικής, μεταρρυθμιστικής, οικολογικής και ευρωπαϊστικής αριστεράς. Να συμβάλουμε σε μια μακρόπνοη αριστερή προοδευτική διακυβέρνηση, φέροντας σαφώς και ατόφιο το πολιτικό μας στίγμα.

Ποια είναι η γνώμη σας για τους χειρισμούς του πρωθυπουργού κυρίου Τσίπρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με τα μνημόνια;

Για να μην παίζουμε με τις λέξεις και τα νοήματα, η κρίση έφερε το μνημόνιο και όχι αντιστρόφως. Αναφορικά λοιπόν με το φλέγον για τη χώρα ζήτημα της επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στην κυβέρνηση πως κατάφερε να το πολιτικοποιήσει, να το βγάλει από τη στενή οικονομικίστικη θεώρηση με την οποία το διαχειριζόταν η προηγούμενη. Παρακολουθούμε, και οι εξελίξεις τρέχουν συνεχώς, πως οδηγούμαστε προς μια συμφωνία με τους εταίρους, γεγονός το οποίο είναι αναμφισβήτητα θετικό, μένει όμως να δούμε τους όρους. Πολύ ορθά η κυβέρνηση εμμένει στις κόκκινες γραμμές της για το εργασιακό. Άλλωστε, θα θυμίσω πως και η Δημοκρατική Αριστερά δεν είχε ψηφίσει το μεσοπρόθεσμο του ’12, ούσα τότε και μέρος της συγκυβέρνησης, λόγω ακριβώς αυτών των ζητημάτων που θα επέφεραν περαιτέρω αποσάρθρωση των εργασιακών σχέσεων. Δυστυχώς, χάθηκε πολύτιμος χρόνος από την ημέρα ανάληψης της κυβερνητικής εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ, κάτι που παραδέχονται προσφάτως και αρμόδια μέλη της κυβέρνησης, με αποτέλεσμα να έχουμε βρεθεί σε κατάσταση οικονομικής ασφυξίας και εντεινόμενης έλλειψης ρευστότητας, κατάσταση όμως που οφείλεται εν πολλοίς και στους μικροπολιτικούς χειρισμούς της προηγούμενης κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Θέλω να πιστεύω πως δε θα υπάρξουν άλλες παλινωδίες, πως θα διαφυλαχθεί η αταλάντευτη πορεία της χώρας μας στην ευρωζώνη και, κυρίως, η συμφωνία που διαφαίνεται πως θα επέλθει για να ανοίξει το δρόμο για μια πρώτη διαχείριση του χρέους, το οποίο φυσικά και δεν είναι βιώσιμο. Πρέπει να υπάρξει ένα σαφές πλαίσιο μεταρρυθμίσεων προοδευτικού και αναπτυξιακού χαρακτήρα που να θέσει τα θεμέλια της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, διότι η χώρα αυτή τη στιγμή δεν παράγει. Μέχρι στιγμής στην ουσία δε γνωρίζουμε τίποτα συγκεκριμένο πέραν από διαρροές. Αναμένουμε για να αξιολογήσουμε συνολικά τους χειρισμούς.

Τι εύχεστε στον ανθυποψήφιό σας κ. Θεοχαρόπουλο;

Το Συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς, που θα πραγματοποιηθεί 5-7 Ιουνίου, να μη γίνει ένα συνέδριο δύο –μέχρι στιγμής- «μονομάχων». Πρέπει, όλοι μας, να τοποθετηθούμε με ειλικρίνεια πάνω σε πολιτικά σχέδια. Αυτά πρέπει να συζητηθούν, αυτή είναι η παράδοση της ανανεωτικής αριστεράς και πρέπει πάνω σε αυτά να είμαστε πάρα πολύ συγκεκριμένοι.
Στον σύντροφο Θανάση εύχομαι ό,τι ακριβώς και στον εαυτό μου: κουράγιο και δύναμη, προκειμένου η 8η Ιούνη να βρει τη Δημοκρατική Αριστερά ενωμένη όσο ποτέ ώστε να είναι χρήσιμη για τη χώρα και την ελληνική κοινωνία.

Σχόλια