Το 17,9% των Ελλήνων -διπλάσιο ποσοστό σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα- δεν διαθέτει χρήματα για να εξασφαλίσει τα αναγκαία τρόφιμα, υπογραμμίζει έρευνα του ΟΟΣΑ (Society at a Glance 2014), αποτυπώνοντας γλαφυρά την ανθρωπιστική κρίση που βιώνει η χώρα.

Η έκθεση αποκαλύπτει ότι τα νοικοκυριά έχασαν από την αρχή της κρίσης μέχρι το 2012, το ένα τρίτο του εισοδήματός τους.

Η μέση απώλεια εισοδήματος ανά άτομο στην πενταετία (2007-2012) φθάνει τα 4.400 ευρώ, που είναι η μεγαλύτερη πτώση μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ και τέσσερις φορές μεγαλύτερη από τα μέση πτώση στις χώρες της ευρωζώνης.

Την εικόνα του «κοινωνικού κραχ» συμπληρώνει το εύρημα ότι οι οικογένειες χωρίς κανένα εργαζόμενο έχουν σχεδόν διπλασιαστεί, καθώς ο ένας στους πέντε ενήλικους ζει σε νοικοκυριό όπου δεν εργάζεται κανένα μέλος.

Εξάλλου ο ΟΟΣΑ υπογραμμίζει ότι η ανάκαμψη που θα είναι σταδιακή δεν αναμένεται να βάλει γρήγορα ένα τέλος στην κοινωνική κρίση.

Στο πλαίσιο αυτό και επισημαίνοντας ότι το κοινωνικό σύστημα ήταν ανέτοιμο για την αντιμετώπιση της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, καλεί την ελληνική κυβέρνηση να λάβει μέτρα για την στήριξη των ευπαθών κοινωνικών ομάδων, κυρίως των μακροχρόνια ανέργων και των φτωχών νοικοκυριών.

Η μείωση των εισοδημάτων, τονίζει η έκθεση, αντικατοπτρίζει την «άνευ προηγούμενου κατάρρευση» της αγοράς εργασίας την ώρα που «το ελληνικό σύστημα κοινωνικής προστασίας δεν ήταν καλά προετοιμασμένο για την οικονομική και κοινωνική κρίση».

«Μετά από πέντε χρόνια βαθιάς ύφεσης, η Ελλάδα είναι μία από τις δύο χώρες της ΕΕ (η δεύτερη είναι η Ιταλία) που δεν έχουν το θεσμό του ελάχιστου εγγυημένου εισόδηματος, ενώ η «ενεργητική» στήριξη σε όσους αναζητούν εργασία και όσους εργάζονται με χαμηλό μισθό παραμένει περιορισμένη» σημειώνεται

Σημειώνοντας πως η αγορά εργασίας, τα εισοδήματα και η οικονομική δραστηριότητα «παραμένουν πολύ χαμηλότερα των επιπέδων προ κρίσης», η έκθεση επισημαίνει πως η συρρίκνωση των εισοδημάτων έχει «ισχυρά αισθητές» επιπτώσεις:

Ένας στους πέντε ενήλικες είναι σε οικογένεια, κανένα μέλος της οποίας δεν εργάζεται -επίπεδα διπλάσια του 2012, υπογραμμίζεται.

Η Ελλάδα, συνεχίζει, πρέπει να «επενδύσει σε καλύτερα και πιο αποτελεσματικά μέτρα κοινωνικής υποστήριξης» λέγοντας πως πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η βασική στήριξη στις ομάδες που βρίσκονται στη δυσμενέστερη θέση, προτείνοντας σειρά βελτιώσεων στο υφιστάμενο πλαίσιο , και έπειτα να διαφυλαχθεί η πρόσβαση στην περίθαλψη και να επεκταθεί για τις πιο αδύναμες ομάδες.

Σχόλια