Τελικά τι μαθαίνουμε από αυτό το τρίμηνο της Αριστεράς :
– Τίποτε δεν γίνεται με ένα νόμο και ένα άρθρο διότι τίποτε δεν είναι απλοϊκά εξαρτώμενο από απλοϊκή πολιτική βούληση
– Η σταδιακή βελτίωση είναι μια επίπονη και δύσκολη επιλογή αλλά καθόλου αυτονόητη
– Η αμετροέπεια πληρώνεται
– Όλοι πρέπει να βαδίζουμε με κάποιο σχέδιο στη ζωή και όχι κουτουρού
– Δύσκολο να δημιουργήσεις, εύκολο να καταστρέψεις
– Τα λόγια στην πολιτική παράγουν αποτέλεσμα. Δεν ισχύει ή δεν είναι αυτονόητη η αντιδιαστολή λόγων έργων όπως λανθασμένα έχουμε κατά καιρούς πιστέψει
– Η μετριοπάθεια είναι σημαντική αξία
– Οι ιδεοληπτικές εμμονές είναι καταστροφικές. Η επιδίωξη καθαρών ιδεολογιών και καθαρών πολιτικών (ενικός : η πολιτική) είναι στενομυαλιά
– Τα μαθηματικά είναι ανίκητα
– Η επικοινωνιακή διαχείριση έχει συγκεκριμένα όρια ( αυτό το μάθαμε από Ρουσόπουλο, ok)
– Η μίμηση, ο πιθηκισμός και η αναπαραγωγή μιας σκηνογραφίας, μιας συνθηματολογίας δεν μπορεί να σε μετατρέψει σε αυθεντικό
– Το επιχείρημα » ναι αλλά εσείς καταπιέζατε τους μαύρους» έχει ημερομηνία λήξης
– Η προσπάθεια βάπτισης των αντιθέτων φωνών, των αντιπολιτευόμενων ως εθνικά μειοδοτικέςκαι προδοτικές είναι κατάπτυστη και αντιδημοκρατικη

Σχόλια